Altijd van alles kwijt | ENJOY! The Good Life

Altijd van alles kwijt.

De hele dag door hoor ik wel één van de pubers roepen dat ze iets kwijt zijn. Meestal zijn het ‘oortjes’ of opladers. Ik zie die krengen overal in huis slingeren. Zelden zijn ze waar ze thuishoren, in hun oren, aan een apparaat of in de la. Al duizenden keren heb ik geroepen dat als je alles op een vaste plek opruimt, je nooit iets kwijt bent. Ik gooi ze dan ook steevast in de lade als ik ze tegenkom. Toch hoor ik regelmatig een puber moord en brand gillen dat ze die dingen weer kwijt zijn. En het mooiste van alles is dan dat ik het gedaan heb. Of onze godin krijgt de schuld.

Dreigen

Nu moet ik toegeven dat ik het behoorlijk zat ben om het elke keer op te ruimen. Ik heb al heel wat keren gedreigd dat de eerstvolgende keer dat ik struikel over oortjes of opladers zie slingeren, ik ze in het gunstigste geval in de kliko flikker en in het ongunstigste geval de schaar erin zit. Nooit zijn die twee eensgezind, maar op zulke momenten vormen ze een solide front. Gezamenlijk gaan ze in verweer en als ik maar niet denk dat ik dat ongestraft kan doen. Moet je eens opletten wat er dan met mijn laptop gebeurt.

Mijn moeder

Ik kan mij niet herinneren dat ik vroeger zo tegen mijn ouders sprak. Nu kan ik mij ook niet herinneren dat mijn ouders zo vaak waarschuwden als ik doe. Je knoopte destijds de regels goed in je oren want als je ze aan je laars lapte, dan zwaaide de mattenklopper. Hoewel mijn moeder net zo’n zacht ei was als ik want die mattenklopper werd door haar alleen gebuikt om de kleden uit te kloppen. Dreigen met het ding was haar wapen. Toch kon zij ook tot het uiterste gedreven worden. Ik kan mij herinneren dat ze een keer zo nijdig was, dat ze haar houten klepper uitdeed en mij een enorme oplawaai ermee gaf. Dat heeft ze daarna ook nooit meer gedaan want het ding brak spontaan in tweeën.

Onvindbaar

Anyway, van de week was de damespuber weer eens iets kwijt. Een haarbandje. Het hele huis werd overhoop gehaald. Kasten uitgemest en wat restte was dat ik het wel weer weggegooid zou hebben. Ik ben de laatste die hier iets weggooit want ik ben een enorme hoarder. Ik gaf nog wat nieuwe speur tips. Mokkend en morrend werd er rond gestampt, maar het ding bleef onvindbaar.

Een paar dagen later ging ik een paar schoenen versturen die ik op Marktplaats verkocht had. Voordat ik ze inpakte keek ik even in de schoenen of er geen stofwolken in huisde of spin bezit had genomen van een schoen. Ik zag iets in de schoen zitten dat leek op een paar sokken.

Stomverbaasd

Aangezien Miep altijd boven op mijn lip zit, begon ze meteen commentaar te geven hoe belachelijk het was dat ik vieze sokken in mijn schoenen had laten zitten en dat pruttelde nog even zo door. Tot ik die ‘sokken’ uit de schoen trok. Het bleken geen sokken, maar het haarbandje waar de damespuber al die tijd al naar op zoek was geweest. Je had dat hoofd van haar moeten zien! Stomverbaasd zat ze erbij en het volgende moment gilde ze het uit van blijdschap. Ik merk droog op dat het behoorlijk belachelijk is om een haarband in mijn schoenen te stoppen. Maar ik voel met haar mee hoe heerlijk het is als je spullen terugvindt waar je al zolang naar op zoek bent.

Iets kwijt

Nu zit ik ineens zelf in een netelige situatie. Ik ben een schaartje kwijt. Altijd ligt dat ding in een vakje in de lade van de badkamer. Nooit grijp ik mis. Laatst heb ik het gebruikt om een paar zakken aarde open te knippen tijdens het tuinieren op mijn moes dak. Nu wilde ik het gisteren gebruiken om een prijskaartje van een shirtje te knippen en ik grijp mis. Dat is mij nog nooit gebeurt. Ik heb de hele boel overhoop gehaald en kan het kreng nergens meer vinden. Ik ben toch niet seniel? En leg alles op de vaste plek terug.

Spiegelen

Ik loop naar de pubers en vraag of ze een schaartje hebben gezien. Zonder ook maar op te kijken van hun beeldscherm mompelen ze iets onverstaanbaars. Het interesseert ze geen bal. Ik ontsteek in een wanhopige woede aanval en sneer dat zij het wel weer zoek gemaakt zullen hebben. Ze kijken mij allebei een beetje glazig aan, daarna naar elkaar en dan weer naar mij. Ze trekken hun wenkbrauwen op en beginnen keihard te lachen. Ik snap waarom en lach maar een beetje schaapachtig mee. Waarom houden je kinderen je altijd een spiegel voor. Dit keer kan de godin het ook niet gedaan hebben want zij is vanwege de Corona situatie al maanden niet geweest. Wie weet moet ik eens in een paar oude schoenen gaan kijken…..

Op zoek naar meer verhalen van ENJOY!?

Een nieuwe job? Ik kijk even rond. | ENJOY! The Good Life

 

 

Sjans op de snelweg

 

Tinder date | ENJOY! The Good Life

 

 

Dateleed: Say what??!!

 

persoonlijke column | ENJOY! The Good Life

 

 

Ik heb teveel spullen. Ben ik een hoarder?

 

Meer columns ontvangen van ENJOY!? Volg ENJOY! dan op InstagramFacebook en/of Pinterest of abonneer je op de website van ENJOY! door je e-mailadres in te voeren in het balkje ‘Abonneer je’ aan de rechterkant van de website.

ENJOY! your Sunday

Beeld: Header Wiljo Meijnhout

 

 

 

 

Avatar
José
https://www.enjoythegoodlife.nl

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.