24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

24 uur op Ikaria, Griekenland

Vorig jaar mei maakte ik een combinatie trip naar Samos en Ikaria. Eerst een paar dagen naar het prachtige Samos en daarna nog 5 dagen op Ikaria. Helaas pakte dit tripje anders uit en in plaats van 5 dagen was ik maar 24 uur op Ikaria….

Ikaria is één van de vijf Blue Zones. Dit zijn plekken op aarde waar mensen bovengemiddeld oud worden. Met gemak worden de inwoners hier 100 jaar. En dan ook nog eens in een prima conditie. Het is geen uitzondering dat een honderd jarige op een feest nog vrolijk meedanst.

Wat het geheim is dat juist de inwoners van dit kleine eiland zo ontzettend oud worden? Dat is iets wat mij ontzettend intrigeert en wat ik graag zelf wil onderzoeken. Op naar Ikaria……

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Hellenic Seaways

Vanaf Samos vaart rederij Hellenic Seaways naar Ikaria. Deze veerdienst vaart langs verschillende eilanden en wordt intensief gebruikt door locals. De overtocht vanaf Vathi, Samos naar Agios Kirikos op Ikaria duurt ongeveer twee en een half uur.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Er wordt nog een tussenstop gemaakt op Fourni, een klein eilandje voor rustzoekers en niet heel bekend bij toeristen. Naast Fourni ligt Ikaria.

Bezienswaardigheden uitgelicht

Aan boord ontmoet ik Irini, die mij het één en ander verteld over Ikaria. Zij geeft mij tips voor de mooiste bezienswaardigheden, stranden die ik niet mag missen, lekkerste restaurants én drukt mij op het hart om vooral naar het feest in de bergen te gaan. Die zondag verzamelen de locals zich daar om samen te eten, drinken en te dansen. Dé uitgelezen kans de eilandbewoners te spreken en misschien wat geheimen te ontfutselen voor een lang en gezond leven. Op Ikaria ben ik op mijzelf aangewezen en om eerlijk te zijn vind ik dat best een avontuur. Ik ben weleens eerder alleen op reis geweest, maar dan naar familie. Nu is het vijf dagen me, myself and I.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

On the road

Als ik van boord kom, staat er in de haven van Agios Kirikos een auto voor mij klaar. Het is even slikken want de auto zit voor met deuken en krassen. Als ik instap moet ik echt even moed verzamelen. Het is een oud bakkie, dat niet van harte start en ook eigenlijk niet veel zin heeft om in beweging te komen. Veel tijd om in paniek te schieten heb ik niet. Ik heb afgesproken om achter Irini aan te rijden naar Evdilos. Dit ligt helemaal aan de andere kant van het eiland en ik heb een autorit over slingerende, stijle weggetjes van ruim een uur voor de boeg (bleek achteraf ;). Een enorme bergrug moest getrotseerd worden, om op de plaats te komen waar ik de komende dagen zal logeren.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Eerlijk gezegd was het niet een heel relaxte rit. Onderweg kwam ik enorme kuilen in de weg tegen, rotsblokken die naar beneden waren gekomen, geiten die ineens midden op de weg stonden en de auto die het elke keer voor gezien leek te houden en alarmerende lampjes liet flikkeren. Een paar keer heb ik hartgrondig gevloekt. Waarom moest ik zo nodig deze trip in mijn eentje ondernemen? Als ik even de moed op kon opbrengen en mijn aandacht van de weg af laat gaan zie ik adembenemende vergezichten over prachtige rotspartijen en idyllische baaitjes.

De zon begint al in zee te zakken als ik eindelijk aankom in Evdilos. Irini neemt afscheid van mij bij hotel Atheras, in een zijstraatje van het kleine havenplaatsje Evdilos. Het is begin mei en ik heb zo het vermoeden dat ik de enige gast ben in het hotel. Ik leg mijn spullen op de kamer en besluit nog iets te gaan eten bij Popis. Dit restaurantje ligt even buiten Evdilos richting Armenisti. Ik spring weer in mijn rammelbakje en volg de smalle kustweg. Ondertussen geniet ik van de ondergaande zon.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Popis restaurant, Fytema

Popis is een piepklein restaurantje dat boven het kleine strandje van Fytema ligt. Hoewel het langs de weg ligt reed ik er natuurlijk weer voorbij. Toen ik het ritje wel erg lang vond gaan duren, ben ik maar weer omgekeerd en zag ik dat ik er gewoon voorbij gereden was. De auto stond nu tenminste weer in de goede richting hotel. En dat is niet onverstandig want de wegen zijn onverlicht. Ga in het pikkedonker maar eens keren op deze smalle bergweggetjes met stijle afgronden.

Als ik het kleine terras oploop ben ik helemaal in mijn element. Het restaurantje ligt als het ware tegen de berg aangeplakt. Een natuurlijke overkapping over het terras. Uitzicht op het strand van Fytema en de lange tafel met locals die uitbundig proosten op het leven en genieten van schalen vol heerlijk eten.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Ik word welkom geheten door Kalliopi Karnava ofwel Popi zelf. Een rustige, lieve vrouw die mij een mooi plekje op het terras geeft. Ik krijg, op de lege stoel tegenover mij, gezelschap van een kat die zich tevreden oprolt en lekker gaat slapen. Van de menukaart snap ik niet veel want het zijn allemaal locale gerechten. Het is maar net wat de moestuin van Popi haar die dag heeft gebracht en daarvan maakt zij de heerlijkste gerechten. Ik vraag Popi diverse kleine gerechtjes te serveren, zodat ik van alles wat kan proeven. In de tussentijd schenkt ze een fijne koude witte wijn in.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Ik proost in mijn eentje op het goede leven en geniet met volle teugen. Van de spinnende poes tegenover mij, de Grieken aan de tafel naast mij die het leven uitbundig vieren en het laatste randje van de oranje vuurbal die aan de horizon in zee verdwijnt.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Popi komt de keuken uit met haar handen vol kleine schoteltjes gevuld met heerlijkheden als:

  • Fouskopita, een gefrituurd taartje met feta en pepers.
  • Soufiko, Gekookte groenten uit de moestuin
  • Yellow Split Peas, gele spliterwten
  • Fava, Stoofpot van geit met rijst

Het eten dat Popi serveert is simpel en veelal vegetarisch. Heel puur en vol van smaak. Je proeft dat het net vers uit de tuin geplukt is. Alles is even lekker. De Fouskopita is zalig. De kaas waarmee dit taartje gevuld is, is zoet en zurig tegelijk. De Soufiko is goddelijk en heel zacht van smaak. De spliterwten zijn verrassend lekker met een beetje rauwe ui en citroen. En de stoofschotel van geit wordt geserveerd met rijst. Het vlees is heel mals en ook weer erg lekker.

Altijd weer die Nederlanders.

Het terrasje is inmiddels gezellig gevuld met locals en wat toeristen die onthaald worden als verloren gewaande familie. Popi omarmd ze hartelijk. Ik begrijp dat toeristen hier graag terugkomen. Aan de tafel naast mij schuiven twee hippe, jonge jongens aan waarvan er één Nederlands blijkt te zijn. Of all places zit ik hier naast een Nederlander. Ik raak met ze aan de praat en ze zijn heel enthousiast over Ikaria. Ze komen hier graag en regelmatig terug om te genieten van het grote niets doen, de mensen, het eten, het klimaat en het mooie eiland. Zelf mogen ze gezien worden, maar zij genieten er juist van, dat het hier helemaal niet draait om uiterlijk vertoon.

Hoewel ik het gezellig heb bij Popis, vind ik het tijd om te gaan. Ik moet de donkere weg nog af, terug naar mijn hotel. Ik neem afscheid van Popi en de jongens en weet dat ik hier de komende dagen nog wel een keer terug ga komen. En niet alleen omdat ik de rekening van 15 euro voor het diner nog moet betalen. Pinnen doet Popi niet aan.

Als ik terugkom in Evdilos besluit ik nog even door het haventje te lopen. Het is echt stil en verlaten, maar ondanks dat, oogt het gemoedelijk en gezellig. Ik ben best moe en ga naar mijn kamer. Ik doe nog even wat werk en heb contact met het thuisfront. Daarna lekker dromen van deze enerverende dag.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Een nieuwe dag

De volgende ochtend open ik de luiken van de hotelkamer en de zon komt mij tegemoet. Wat een verschil is het met de avond ervoor. Het eiland lacht mij toe. Op mijn gemakje ga ik douchen en het hotel inspecteren. Er is helemaal niemand te vinden in het hotel en ook het zwembad is nog niet gevuld met water. Het is duidelijk nog niet het toeristen seizoen. Even later vind ik ergens achteraf een dame die de boel aan het schoonmaken is en ze is blij mij te zien. Ze gaat een lekker ontbijtje voor mij maken en vraagt waar ik trek in heb. Met handen en voeten probeer ik het duidelijk te maken. Zij spreek geen Engels en ik geen Grieks. Ik wacht rustig af wat onze conversatie mij op gaat leveren.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Bevangen door het eiland.

Ik installeer mij op een heerlijk plekje op de veranda van het hotel. Tussen prachtige citrusbomen en beeldige bloemen. Eindelijk voel ik mij helemaal tot rust komen. Wat is dit fijn met mijn laptopje, het eenvoudige maar heerlijk ontbijtje met zelfgemaakte jam, honing van het eiland, smakelijk vers fruit en groente en een kop thee. Dit worden fijne en vooral heel relaxte dagen. Ik heb het gevoel langzaam bevangen te worden door het eiland.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Meganitis en Seychelles.

Aan het eind van de ochtend weet ik mij los te weken van het heerlijke plekje op de veranda en besluit die dag naar de andere kant van het eiland te gaan. Weer de bergrug over, nu naar Meganitis. Vlakbij dit dorp is het exotische strand Seychelles. Zoals de naam al doet vermoeden…. kristalhelder blauw water, wit zand en imposante witte rotswanden zorgen voor een magistraal panorama. Dat is mijn doel voor deze dag!

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Je moet niet bang aangelegd zijn om hier roadtripjes te maken. De wegen zijn namelijk niet al te best, stijl en je stuurmanskunsten worden flink op de proef gesteld. Onderweg bekruipt mij het gevoel dat het misschien niet zo’n goed idee was dit tripje in mijn eentje te maken. Hoewel het prachtig is moet ik echt goed op de weg letten. De bewegwijzering is alleen in het Grieks en weer stuit ik op rotsblokken en geiten op de weg. Na wat omzwervingen kom ik door een pikdonkere tunnel aan in Meganitis.

De weg kwijt.

Na de tunnel worden de wegen steeds smaller en onbegaanbaarder en ik vraag mij af of ik op de goede weg ben. Ik besluit iemand de weg te gaan vragen, maar dat is nog niet zo simpel want er is geen levende ziel te bekennen. De Ikarianen beginnen pas laat aan hun dag. Nog later dan dat ik doe 🙂 Uiteindelijk kom ik in de ‘middle of nowhere’ een jongedame tegen langs de kant van de weg. Als ik haar de weg naar Seychelles vraag, blijkt zij daar ook naar op weg te zijn. Ik bied haar een lift aan en ineens heb ik het gevoel dat ze Nederlandse is. Hilarisch genoeg blijkt dat zo te zijn en we hebben meteen een leuke klik.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Onderweg verteld Machteld heel enthousiast over Ikaria en hoe het haar hart heeft gestolen. Zij is er inmiddels al voor de tweede keer. Wij komen in het haventje van Meganitis uit. Sprookjesachtig mooi en compleet verlaten. Hier en daar dobbert er een vissersbootje en schieten er visjes weg in het helderblauwe water. Het kleine haventje in omringd door heel bijzondere gladgeslepen rotsen. Ik besluit, voordat we onze tocht vervolgen naar Seychelles, wat foto’s te maken.

24 uur op Ikaria, Griekenland | ENJOY! The Good Life

Einde Ikaria

En hier eindigt mijn avontuur op Ikaria. Als ik terug loop naar de auto, glij ik uit en naar later blijkt heb ik mijn kruisbanden gescheurd en mijn enkel op drie plaatsen en heel gecompliceerd gebroken. Na een eindeloos lange rit naar het ziekenhuis, er is maar één ambulance en ook maar een paar taxi’s op het eiland, word ik in het ziekenhuis van Agis Kirikos opgenomen. De artsen konden daar niets voor mij doen en ook de omstandigheden daar waren niet optimaal.

De volgende dag heeft Euro Cross mij per ambulance vliegtuig overgebracht naar Athene. Daar heb ik nog een week in het ziekenhuis gelegen voordat ik terug gevlogen kon worden naar Nederland. En nu, bijna een jaar later en drie operaties verder kan ik zo goed en zo kwaad als het gaat weer een paar stapjes doen.

Het is enorm jammer dat mijn trip naar Ikaria al zo snel en zo vervelend moest eindigen. Eén troost…. Ik ga zo snel mogelijk terug om het geheim van een lang en gezond leven te ontrafelen en weer van dit beeldschone eiland en haar bewoners te genieten. Wordt vervolgd.

Op zoek naar andere Griekse bestemmingen? Misschien is dit een idee?

Het KRETA ver weg van Oh, Oh, Cherso | ENJOY! The Good Life

 

  Samos, een eiland waar je terugkomt.

Paradijselijk Zakynthos | ENJOY! The Good Life

 

  Het eiland van de zeeschildpadden het scheepswrak. Paradijselijk Zakynthos.

LEFKAS & MEGANISI | ENJOY! The Good Life

 

  Nog meer Griekse pareltjes? Lefkas en Meganisi.

Meer artikelen ontvangen van ENJOY!? Volg ENJOY! dan op TwitterFacebook en Pinterest of schrijf je in voor de nieuwsbrief van ENJOY!

Ik bezocht Samos en Ikaria van 9 t/m 12 mei 2017. Het betrof een individuele blogreis voor de campagne #ilovegriekenland in samenwerking met Greek Tourism Organisation Benelux, VisitGreece, TUI Nederland, Doryssa Seaside Hotel, Enterprise Carrental, Atheras Hotel en Hellenic Seaways. Ook al werden de reis en het verblijf voor mij betaald, je leest hier hoe ik de eilanden heb beleeft en krijgt mijn eerlijke mening.

ENJOY! Ikaria, one of the Blue Zones.

Foto’s:  ©ENJOY! The Good Life.
 
  • Denise
    http://www.followmyfootprints.nl

    Ik las je blog net als een spannend boek José, waarschijnlijk juist omdat ik wist wat er ging komen, maar niet precies wanneer. Wat een drama was dat voor je. Ik krijg er wederom kippenvel van, echt van m’n benen tot aan m’n armen en zelfs m’n hoofd. Misschien gewoon omdat zoiets toch wel een van mijn grote angsten is, dat er iets gebeurt op reis, juist bij ons als alleenstaande moeders. Terwijl het soms juist ook zo mooi is! Net als jij kan ik heel goed genieten, ook als ik alleen op reis ben, of dat nou privé is of voor werk. Wat je schreef ‘Ik proost in mijn eentje op het goede leven en geniet met volle teugen’ had ik ook geschreven kunnen hebben.
    Hoe dan ook, ik vind het nog steeds zo naar voor je hoe je reis toen verliep. Wat je wél laat zien van Ikaria is in elk geval mooi. Het maakt zeker nieuwsgierig.
    Toen ik vorig jaar naar Kos vloog vloog ik trouwens over Ikaria. Ik heb zelfs een foto vanuit de lucht. Misschien deel ik die ook nog wel een keer. Maar voor nu hoop ik voor jou dat je er toch nog een keer terug gaat!

    april 5th, 2018 17:22
    Reply
    01
    • José

      Ahhh wat lief! Toen de kinderen nog klein waren en wij op vakantie gingen hield mij dat wel bezig. Wat als er iets gebeurde. Hoe moesten de kinderen zich dan redden? Maar gelukkig sta ik ook niet te vaak stil bij alle beren op de weg anders moet je gewoon achter de geraniums blijven zitten. Maar in dit geval heb ik toch weleens van mensen naar mijn hoofd geslingerd gekregen dat het een onverstandige keuze was. Wat ik overigens nog steeds niet vind. Maar een volgende keer ga ik liever niet meer alleen gaan 😉

      april 8th, 2018 8:55
      Reply
      02
  • AlettA

    Een mooi verwoord verhaal maar met een triest einde, kan me voorstellen dat je het nog verder wil ontdekken. En hopelijk er dan nogmaals een blog over maakt… succes met je herstel xxx

    april 5th, 2018 17:40
    Reply
    03
    • José

      Dank je wel! Hoop het eiland nog eens verder te ontdekken inderdaad. Gelukkig gaat het eindelijk de goede kant op dus wie weet…..

      april 8th, 2018 8:48
      Reply
      04

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.